Ünal DİKBAŞ' ın Vefatı
                (02.03.1969)

Görele`de sporda yeni adımların atılmasına başlandığı 1969 yılı baharında Görele Yurtgücü Gençlik ve Spor Kulübü'nde isim değişikliği çalışmaları yapılırken, Görele çok uzun unutulması mümkün olmayacak çok büyük bir acıyla karşılaştı.

1969 baharına girmek üzere iken Görelespor camiası ve Görele 2.Türkiye Liginde gururumuz olan Görele'nin yetiştirdiği ve Giresunspor'da futbol oynayan Ünal Dikbaş, 02 Mart 1976 pazar günü Aydın maçından dönerken Denizli yakınlarında bir trafik kazası neticesinde aramızdan ebediyen ayrıldı.
O günleri yaşayanlar bu elim kaybı çok iyi hatırlarlar. Hatırlayanların hepsinin o günler için anlatacakları ile sayfalar dolusu kitap yazılır...
1969 yılında 10 yaşın üstünde olanların ve dolayısıyla bu gün (2009 itibarı ile) 50 yaş üstü Göreleliler`in o günler için söyleyecekleri çok şeyler vardır.

O keder dolu günü 12 yıl sonra Giresunspor'dan olayın oldu anda da yanında olan takım arkadaşı İsmet Gürel Giresun da yayınlanan yerel gazetelere verdiği demeçte şöyle anlatıyor:

            "O haftaki maçımız, Kurban Bayramı' ına denk geldiği için otobüs bulamamış, Aydın deplasmanına taksiyle gitmek zorunda kalmıştık. Bu maçta (1 -0) yenildik. Ünal çok iyi oynadı.          Karşısında Keşaplı Gencer vardı. 70. dakikada değiştirmek zorunda kaldılar.
Dört taksilik konvoyduk.  Onlar; Ünal, Hüseyin, Atlet Mustafa ve İlhan Dumanoğlu ile 3. sırada ki Tıfıl Tuncer' in arabasında, biz ise arkada Erol, Muhlis,  Şükrü ve Cudi' nin Ömer beraberdik. Denizli'den Benzin aldık. Pamukkale sapağını biraz geçmiştik ki, Onların taksiye bir marşandiz hafif şekilde çarpmış. Taksi yan dönmüştü. Ünal çok atik ve aceleci birisiydi. Marşandiz' in geldiğini görmüş ve kendisini dışarıya atmış, yere başı vurmuş.
           Acele hastaneye kaldırdık. Ama kurtarmak mümkün olmadı.                                         Ünal'ımız, 21.20 de hayata gözlerini kapadı."

Bundan sonra neler mi oldu?
Ünal' ın cenazesi  o gece Aydın dan yola çıkarıldı. Ertesi gün Samsun Giresun karayolu tıkanmıştı. Tüm Giresun yollara dökülmüş Ünal`ını bekliyordu. 

Merhumun naşı 04.03.1969 Salı günü, Samsun' dan Giresun`a Giresun tarihinde görülmemiş yüzlerce taksi ve otobüs eşliğinde getirildi. 
Önce Giresunspor önünde ve stadyumda birer tören yapıldı. Daha sonra cenaze namazı binlerce kişinin iştirakiyle rıhtımda kılındı. Giresun'da yapılan hazin bir törenlerden sonra cenaze Görele'ye getirildi. Mahşeri bir kalabalık eşliğinde Tepebaşı Mahallesi'nde ki evinin yanında bulunan aile mezarlığında toprağa verildi.

İSMET GÜREL
Ünal’ın Takım Arkadaşı
Gürel Ünal' ın çakmağını hala saklıyor.

“12 yıl geçmesine rağmen bu olayı hiçbir unutamadım. Ünal' ın hastanede bana hediye ettiği çakmağını halen saklarım”diyor

(BU GÜN TAM 41 YIL ÖNCE)

Bu elem dolu kara günü isterseniz bir de cenazeden sonra yayınlanan bir mahalli gazetenin başyazısından okuyalım.

Şimdiye kadar görülmemiş kadınlı erkekli mahşeri kalabalık sevdikleri insan, müstesna kişi Ünal için son vazifelerini yapmak üzere koşa-koşa gelmişlerdi. Tertiplenen programa göre senelerdir kahrını çektiği, seve-seve koşarak nefes tükettiği stadyuma yakın bölgeden gelen meslektaşlarının omuzları üzerinde son ziyaretini yapıyordu Ünal..Dakikalar ilerledikçe ayrılık saati yaklaşıyordu. Kortejde bulunan herkes, Ünal'ın annesi, babası, ağabeyi ve kıymetli eşi gözyaşlarını esirgemeden döküyorlardı Buna takım arkadaşları ve muhit sakinleri de katılıyor ve bir şeyler yapmak istiyorlardı. Serde elde bir şey var ama elde bir şey yoktu. Ağlamak.. Ağlamak. Yine ağlamak... Herkes ağlıyor herkes yanıyordu Ünal’a... Cenaze namazı rıhtımda kılındıktan sonra, kendini sevenlerin uğurlayıp, birlikte gittikleri Görele' de yine herkesin umutsuz bakışları arasında elim acılara gömülmüştü.

Biz, bu müstesna insan için olanları kaderin değişmez bir prensibi diyor, kendimizi avutmaya çalışıyoruz. Fakat iş bundan sonra başlıyor. Geride bıraktığı eşi ve yavruları için herkes yardımcı olmayı düşünüyor ve fikirlerini söylüyorlardı. İlk ses, candan sevdiği kulübünden gelmişti. Ünal, Giresunspor için koşmuyor, çalışmıyordu ama kulübü Onun için benliğini ortaya koymuştu. Elinden geleni ardına koymayacak ve daha fazlasını yapmaya çalışacaktır... Rahat uyu Ünal.. Senin sevdiklerin bizlerin de sevgilisidir. Senin niyet edipte yapamadıklarını arkada bıraktıkların yapacaktı Arkadaşların senin için koşacak, Giresunspor' un sporseverleri senin için mücadele edeceklerdir. Hatıran, ebediyen yaşayacak, resmin herkesin başucunda bir ilham kaynağı bir kuvvet kaynağı velhasıl her şey olacak,  ismin tarihleşecektir.
                    Tanrı taksiratını affetsin. Büyük insan, büyük futbolcu, sevgili Ünal."

İBRAHİM ÇAKRAK İMZALI GAZETE HABERİ
(Rahmetli Ünal`ın Annesi Kederli Eşi ve Çocukları)

Görele Yurtgüçü Gençlik ve Spor Kulübü, Trabzon İdman Ocağı ve sonra Giresunspor. Başarıyla geçen baş döndürücü yıllar...
Ve mukadder son.
Oldu mu be Ünal?
Seninle daha bir hafta önce beraberdik. Diyordun ki  Bu sene önüm açılıyor. Artık ben de uçacağım.
Gerçekten uçtun be Ünal...
Cenazenin defnedilmesinden sonra tüm Giresun Ünal`ın ailesi ve çocukları için seferber oldu. Her Giresunlu sporsever, tartışmasız Ünal' ın ailesinin yanında yerini aldı. Ve gereken yardım kampanyaları açıldı. Ünal için özel maçlar yapıldı. Bunda da çok büyük ölçüde tahminlerin üzerinde başarı sağlandı. 
Ünal için gösterilen ilgi takdire şayandı.

Ünal`ın yarıda bıraktığı yarışı Giresunsporlu futbolcular yarıda bırakmayacaklardı.   Bir yıl sonra 1969/1970 sezonunda bir önceki sezon Samsunspor`u Birinci Türkiye Ligine çıkran Kamuran Soykıray`la I. Türkiye Ligi'ne merhaba ardından diyeceklerdi. Böylelikle Ünal'a verdikleri sözü tutmanın mutluluğunu yaşayacaklardı.
Bir sene sonra şampiyon takım kupasını Ünal` ın manevi huzuruna getirmeyi unutmadı.

Kaynağını Bizimle Paylaşan Sayın Yaşar İmamoğlu'na Çok Teşekkür Ederiz.

Tepebasi Mahallesi & Tepabasi Spor Kulübü Giresun/Görele
Tasarim & Programlama - Halilibrahim Usta
Kulüp | Tarihçe | Yönetim | Tepebasi Mahallesi | Muhtarlik | Resimler | Videolar | Iletisim